Voornemens: weer terug langs start?

Voornemens

Voornemens: weer terug langs start?

Erica

3 januari 2020

Erica van der Hoek

 

Voornemens: terug langs start?

Goede voornemens 

Voornemens voor het nieuwe jaar! Zelfs als je er niet aan wilt beginnen, kom je er toch niet altijd onderuit. Is de schijnbaar onvermijdelijke vraag ook alweer aan jou gesteld?

‘Hoe kijk je terug op het afgelopen jaar?’

En als het ene blik wordt opengetrokken, volgt bijna automatisch ook het andere: de vooruitblik:

‘Wat ga je in het nieuwe jaar anders doen?’

En dan liggen de goeie voornemens voor het nieuwe jaar toch ineens weer op tafel.

Goed betekent beter. Toch?

Anders interpreteert mijn innerlijke man vervolgens als ‘we moeten alles beter gaan doen’. Hij spreekt van “we” omdat hij denkt dat de andere familieleden het als vanzelfsprekend met hem eens zijn. Zijn perspectief is toch het enige juiste? Hij kan ook zo oplepelen (lees: voorschrijven) hoe het allemaal wel moet, hoor. Geen probleem.

Of terug langs start via de gevangenis?

Mijn jongetje slaat zijn ogen ten hemel. Het is weer zo ver.
We gaan weer terug langs “start”. En wel via “de gevangenis”, want zo ervaart hij al die verplichte regeltjes die mijn innerlijke man ons op wil leggen. Voordat andere familieleden de voornemensvraag kunnen beantwoorden, springt mijn innerlijke man naar voren als ware hij onze woordvoerder.

De “voornemens” rijgt hij vervolgens aaneen zoals je soms kleine meisjes met kralenkettinkjes ziet doen. De een na de ander bungelt aan een dun draadje: ‘We moeten lid worden van een sportschool, gezonder koken en minder snoepen, voordeliger inkopen….’

“Zip”

Dat is het geluid van het kleine schaartje waarmee mijn innerlijke jongetje een eind maakt aan deze (anders oneindige) keten “voornemens”. “Moetjes” is volgens hem een passender woordkeuze.

Allemaal verspilling

‘Je bent toch zo dol op lean, ouwe? Nou, wat je opnoemt, is allemaal muda, verspilling: voegt niets toe en is dus allemaal onnodig!’

Mijn innerlijke jongetje gaat nog even door:

‘Verspilling type 1 is beweging, dus sportschool is verspilling!
Verspilling type 2 is overbewerking: gezonder koken kost meer tijd. Ik heb er bovendien niet om gevraagd en dus is het over-bewerking.
Verspilling type 3 is voorraad; juist niet hamsteren dus! Koop gewoon waar ík zin in heb als we in de supermarkt lopen.
Maar het allerbelangrijkste is verspilling type 4: je maakt geen gebruik van mijn creativiteit en verspilt dus mijn talent!

Jouw hele lijstje kan bovendien alleen maar tot muri leiden; overbelasting. Van ons.
De enige voornemens die we nodig hebben, zijn: meer leuks en minder moeten. Heel lean, pa!’

Of het allemaal klopt wat hij zegt, maakt een innerlijk jongetje niets uit. Hij buigt alles in zijn richting om te krijgen wat hij hebben wil.

Dat wordt strijd…

Mijn innerlijke man trekt zijn harnas al aan om ten strijde te trekken tegen deze interpretatie van lean. Eén gebaar van mijn innerlijke vrouw en zijn harnas blijft in de lucht zweven. Hij bijt op zijn tanden en kijkt zijn vrouw nadrukkelijk aan, mijn innerlijke vrouw dus.

Zij neemt een diepe teug zuurstof. Ze voelt aan haar water dat ze wel wat extra kan gebruiken voor wat deze interactie tussen haar man en zoon voorspelt in 2020.

Met haar linkerarm gebaart ze haar man dat het goedkomt. Met haar rechterarm neemt ze haar dochter op schoot, mijn innerlijke meisje dus. Ze drukt haar zacht en toch stevig tegelijk tegen zich aan. Zo voelt mijn innerlijke meisje dat ze het komend jaar niet kopje onder zal gaan in deze golven die man en jongetje kunnen veroorzaken.

Of kan de innerlijke vrouw waarde toevoegen?

Er begint een lampje te gloeien boven de hier en daar glinsterende haardos van mijn innerlijke vrouw en ze glimlacht. Mijn innerlijke jongetje had het over waarde toevoegen, en dat is precies wat ze gaat doen.

De innerlijke vrouw staat ook immers voor waarden. Een van haar waarden is gezond leven. Dit valt vast te combineren met de verlangens en behoeften van haar zoon en dochter. En op basis van dat geheel kan haar man mooi een plannetje maken hoe ze dat in 2020 met z’n allen kunnen realiseren.

Het pragmatisme van de innerlijke vrouw bij de goede voornemens

Denk creatief met groenten. Zo kijkt de innerlijke vrouw. Zelf groenten verbouwen, dat vindt haar innerlijke zoon vast ook leuk en het is meteen letterlijk aardend voor haarzelf.
Denk bewegen op een manier die niet als moeten voelt maar leuk is, bijvoorbeeld dansen.

Ja, zo komen we er wel! Een brainstorm met de innerlijke familie aan de keukentafel doet de rest!

En zo gaan we niet terug naar start via de gevangenis, maar gaan we vérder via start. Met goede voornemens voor het nieuwe jaar. Denk ik.

Erica van der Hoek is geregistreerd schildencoach. Sinds ze kennismaakte met Arienne Klijn en haar schildenmodel, bekijkt ze zichzelf en anderen bijna automatisch door deze bril. Haar innerlijke familieleden laten op hun eigen wijze horen hoe ze verschillende situaties beleven en bekijken. Zo geeft ze een inkijkje in het reilen en zeilen van een innerlijke familie.