De pijnlijke realiteit van een scheiding

Bruidspaar

De pijnlijke realiteit van een scheiding

Pasfoto

3 mei 2016

Arienne Klijn

De pijnlijke realiteit van een scheiding

Als gescheiden moeder en dochter van gescheiden ouders weet ik hoe pijnlijk de realiteit van een scheiding is voor kinderen. Zowel mijn eigen scheiding als die van mijn ouders waren voor de Innerlijke Families van alle betrokkenen een moeilijke stap. Innerlijke Familie? Dat is een metafoor: de innerlijke man, vrouw, jongetje en meisje in jou staan samen voor al jouw eigenschappen. De innerlijke man staat voor de keuzes die je maakt vanuit denkkracht en daadkracht. De innerlijke vrouw staat voor je realisme, je vermogen om te accepteren en los te laten en vanuit eigenwaarde voor jezelf en anderen te zorgen. Het innerlijk jongetje staat voor je enthousiasme, speelsheid en je wil om nieuwe initiatieven te ontplooien. Je innerlijke meisje staat voor je gevoelens, je kwetsbare, open en onschuldige kant van waaruit je altijd op zoek bent naar een veilige verbinding met iemand anders.

De innerlijke kinderen staan voor je aard: zo ben je geboren. De innerlijke man en innerlijke vrouw staan voor de eigenschappen die je ontwikkelt in je leven. Met de eigenschappen van je innerlijke volwassenen kun je een gezond klimaat kweken voor je innerlijke kinderen. En als jouw innerlijke familie in balans is, kun je ook zorgen voor de kinderen in de buitenwereld.  Helaas is bij veel scheidende ouders de innerlijke familie niet in balans. Dan gedragen volwassenen zich als egoïstische jongetjes, als krijsend meisjes als valse vrouwen of machtsbeluste mannen. Niet bepaald fijn voor kinderen in de buitenwereld. Gelukkig kan het ook gebeuren dat mensen de beslissing om te scheiden weloverwogen nemen. Hoe zinvol dat ook kan zijn, voor alle betrokken innerlijke meisjes blijft het een verdrietige zaak. Dat verdriet moet slijten, en dat doet het nooit helemaal.

Hoe pijnlijker de werkelijkheid, hoe meer innerlijke vrouw we nodig hebben om deze werkelijkheid te verdragen en te verteren. Maar dat gaat traag en is moeilijk. Dan is het heel verleidelijk naar de eigenschappen van de innerlijke man te grijpen en de strijd aan te gaan met de werkelijkheid. Als een van de partners in de vechtstand staat vraagt het ontzettend veel incasserende innerlijke vrouw van de (bijna ex)partner. Als die partner ook zijn of haar innerlijke vrouw onvoldoende heeft ontwikkeld lukt dat niet en wordt (verbaal) geweld beantwoordt met (verbaal) geweld en zo ontstaat een vechtscheiding.

En dan zijn er alleen maar verliezers, want dan gaan de kinderen in binnen- en buitenwereld ten onder in de strijd. Het is jammer voor alle kinderen dat onze rechtspraak een instituut is vanuit de innerlijke man: er zijn eisen, er komt een oordeel en voor reflectie, bezinning en wijsheid is weinig ruimte. Ook jeugdzorg en hulpverlening zijn vaak geketend aan regels en procedures die ontwikkeld zijn vanuit de innerlijke man. Of het nu gaat om vaders of moeders, rechters of hulpverleners, iedereen in een scheiding heeft de innerlijke vrouw hard nodig. Omdat kinderen de innerlijke vrouw nog niet sterk hebben ontwikkeld, is het aan volwassenen om het goede voorbeeld te geven.

Deze tekst is eerder verschenen als column van Arienne Klijn in Kinderwijz