Verwijten, vergeving en de Innerlijke Familie

Verwijten, vergeving en de Innerlijke Familie

Arienne Klijn

2 augustus 2021

Arienne Klijn

 

Verwijten, vergeving en de Innerlijke Familie

Als je in de media kijkt zie je hoeveel en hoe snel mensen elkaar van alles verwijten, of het nu over vaccinatie of vakantie gaat. Wie in hen maakt die verwijten? Dat is de innerlijke man, met zijn kritische oordeel dat kan doorschieten naar de schaduwkant veroordelen.

Als iemand jou kwetst of teleurstelt kun je voelen dat je innerlijke man naar voren springt om die ander dat te verwijten. Zeker in tijden van veel spanning en emoties is het moeilijk de ander te vergeven zodat je weer blij verder kunt leven. Welk schild zet je hiervoor in?

Misschien denk je aan de innerlijke vrouw? Of weet je het al? Vergeven is een vorm van geven, dus hoort bij het innerlijke meisje.

Het meisje? Hoe zit dat dan?

Het meisje hoopt op en wenst eenheid, harmonie, heelheid. Als mensen je kwetsen of jouw standpunt of inbreng afwijzen, voelt je meisje de harmonie met de ander niet meer. Ze trekt zich dan terug in gekwetstheid en voelt geen verbinding meer. Dit kan al gebeuren als de ander zich alleen maar lijnrecht tegenover jou plaatst zonder jou direct af te wijzen.

Voor het innerlijk meisje is eenheid, of ‘hetzelfde zijn’ namelijk heel belangrijk. Als een ander de verschillen met jou benadrukt, en zeker als deze dat op onaardige wijze doet, kun je al voelen dat je meisjeshartje zich afsluit voor (het contact met) die ander. Je kunt dan zelfs fysiek pijn in je hart voelen, een teken dat het je innerlijke vrouw moeite kost de emotionele pijn van je meisje te verwerken.

Wie zet je in?

Het kan verleidelijk zijn je innerlijke man naar voren te zetten om de ander te straffen voor de verloren verbinding. Dan word je het gevaarlijke duo. Je kunt ook (onbewust) kiezen om je jongetje voorop te zetten in zijn schaduwkant van onverschilligheid. “Laat maar, kan mij het schelen, boeit niet”, zeg je dan. Hopelijk is je innerlijke vrouw ondertussen bezig de pijn en teleurstelling van de verloren harmonie en verbinding te verwerken. Zodat er rust en ruimte komt waarin je meisje weer kan openen – denk aan een anemoontje.

Pas dan kun je een ander gaan vergeven. Hoe?

Je begint met gevoelsmatig uit te reiken met je meisjesschild; contact te maken met de ander via je voelsprieten en zuignapjes. Zodat via die verbinding weer gevoelens gedeeld kunnen worden, en je je weer samen voelt met de ander. Dan kun je vanuit je meisje weer jouw liefde geven aan de ander, vol hoop op een nieuwe verbinding. En oprecht zeggen: Ik vergeef je. Dat (ver)geven brengt heling voor jullie allebei, voor jullie samen.

Vergeven doe je nooit alleen

Er zijn mensen die zeggen: als de ander mij kwetst is dat mijn probleem! Of juist: dat is het probleem van die ander! Die mensen hebben niet goed begrepen hoe het bij meisjes werkt 😉

Vergeven doe je namelijk wel zelf, maar nooit alleen. Of de ander het nou merkt of niet, je vergeeft in verbinding. Ook al laat je de ander daarna los, het moment van vergeving is een moment van heelheid van jullie samen. Het kan zelfs voelen als een heilig moment.

De bijdrage van de innerlijke vrouw

Zie je het verschil al met het proces van de innerlijke vrouw? Zij accepteert, berust, laat los en begrijpt misschien zelfs waarom de ander zo weinig innerlijke vrouw naar jou toont. De innerlijke vrouw is onze verwerkingsmachine. Zij kan kapot gaan en herstellen. Ze kan ons organisme weer als een geoliede machine organiseren, zelfs als bepaalde onderdelen haperen. Zij kan anderen verdragen, doorgronden, begrijpen, steunen, verzorgen en loslaten.

Maar vergeven kan zij niet.

Als het je innerlijke vrouw niet lukt om de pijn van het meisje te verwerken, kan je vrouw zuur of bitter worden, de ander vol haat blijven beschouwen en bespreken vanuit een vat vol venijn. In die giftige atmosfeer is het onmogelijk voor je meisje om zich opnieuw te openen en iemand te vergeven.

Hoe kritischer iemand jou benadert, hoe meer pijn iemand je doet, hoe meer vrouwelijke verwerkingskracht dat vraagt. En hoe langer het kan duren eer je innerlijke meisje zo ver is om die ander te vergeven.

Gelukkig: wonderen bestaan!

Gelukkig kunnen andere mensen je helpen. Door je innerlijke vrouw te steunen in haar verwerkingsproces, en je meisje te helpen hopen en geloven dat ze zich weer veilig kan openen.

Soms is de liefde van anderen zo sterk dat je meisje zich ineens weer kan openen, ook al is je innerlijke vrouw nog helemaal niet klaar met verwerken. Dat voelt als een wonder!

De man en het jongetje

Laat je overigens door een ander nooit vertellen dat je je ergens overheen moet zetten om een ander te vergeven. Je ergens overheen zetten is een kracht van je innerlijke man. En zoals je weet: mannen kunnen bergen verzetten, maar niets verwerken. En al hebben ze veel te bieden, ze hebben niets te (ver)geven.

1,2,3,4: welke rol speelt het jongetje hier? Hij brengt de vrouw energie om te blijven verwerken, lichtheid en relativering zodat ze niet vastloopt en passief en moe ter aarde stort. En het jongetje kietelt en lokt het meisje uit haar schulp. Maar het echt openen zal het meisje zelf moeten doen…

Dankbaar

In deze tijd van veel verwijten naar andersdenkenden kunnen de meeste innerlijke meisjes wel wat hulp gebruiken bij het openblijven in de verbinding. Vergeving is een mooie stap daarin, net als dankbaarheid. Help jij het innerlijke meisje van jezelf en anderen uit haar schulp? Breng je haar weer in de soepele staat van overgave en vergeving? Dan zullen veel innerlijke meisjes je dankbaar zijn.

Meer weten?

Heb je de opleiding gevolgd en wil je graag meedoen aan een Innerlijke Familiedag over dit thema? Klik dan hier voor meer informatie en aanmelding. Heb je de opleiding (nog) niet gevolgd maar word je wel enthousiast van deze manier van kijken? Doe dan mee aan de gratis workshop. Je kunt ook meedoen aan de Innerlijke Familie kaartspeltraining. Je bent van harte welkom!