Wat wij van Ali B kunnen leren

Wat wij van Ali B kunnen leren

Pasfoto

30 november 2015

Marina Wakker

Wat wij van Ali B kunnen leren

Ik keek net naar een uitzending van DWDD waarin Ali B een reactie geeft op het artikel in The Economist. In dit artikel wordt hem een verbindende rol toegeschreven in de huidige tijden van verharding en polarisatie. Toevallig was ik vorige week vrijdag met een vriendin naar de try-out van de nieuwe voorstelling van Ali B: Je Suis Ali . Na afloop trokken wij dezelfde conclusie: dat Ali B in staat is een verbindende rol te spelen. Overigens bleek achteraf dat precies op het moment van onze voorstelling de aanslagen in Parijs plaats hadden gevonden. Een schril contrast met de verbindende sfeer van de voorstelling van Ali B.

In The Economist wordt Ali B opgeroepen een rol te spelen in het publieke debat. Naar mijn idee doet hij dat al. In zijn theaterstuk vertelt hij over een fan die vindt dat Ali zich teveel afzijdig houdt in het debat en hem vraagt nu eindelijk eens een standpunt in te nemen. Via dat gegeven verkent hij verschillende perspectieven en gaat hij ook het gesprek aan met het publiek. Zo was in de theaterzaal de spanning voelbaar toen hij de ‘zwarte pieten-discussie’ aanhaalde en daarover de mening in de zaal polste. Knap aan Ali is dat hij in staat is om bijvoorbeeld ook racistisch gekleurde opinies vanuit de zaal neutraal te incasseren. Zijn kracht is dat hij daar geen oordeel over geeft. Juist door iedere opinie te accepteren als een mogelijk perspectief en er ook andere perspectieven tegenover te zetten, rekt hij bij het publiek als het ware het ‘verharde standpunten-brein’ op. De toon van lichtheid en humor werkt daarbij verruimend en verzachtend. Ik vond dat effect duidelijk voelbaar in de zaal.

Dat wat Schilden van je Innerlijke familie in o.a. de basisopleiding wil overbrengen, kan Ali kennelijk van nature. Je in je reacties niet door je eigen emoties laten leiden. Eerst innerlijk verwerken en pas daarna de best mogelijke reactie geven. Juist doordat Ali alle standpunten accepteert en incasseert kan hij het publiek bereiken. Vanuit emotionele geraaktheid of een heel duidelijke eigen stellingname had hij nooit het deel van het publiek kunnen raken met de meest verharde standpunten. Doordat hij zich niet persoonlijk laat raken bleek hij bijvoorbeeld direct in staat om na de bekende “minder minder”-speech van Wilders met twee humoristische filmpjes te reageren. Wederom effectiever dan wanneer hij een boos statement zou hebben gemaakt.

Hoe kan het dat hij dat kan? In het interview bij DWDD zegt hij letterlijk: Het is er (Wilders dus) en zo ga ik er mee om’. Hiermee zegt hij in feite: Ik vind het natuurlijk niet leuk maar ik accepteer dat het (Wilders in dit geval, maar voor het kun je ieder gegeven invullen dat je als niet wenselijk ervaart) er is. Dit vind ik een mooi voorbeeld van het belang van acceptatie, wat niet hetzelfde is als onverschilligheid. In mijn ogen verwarren mensen dat nog wel eens. Iets accepteren wil niet zeggen dat je er niets mee doet. Door jezelf te ‘neutraliseren’ geef je jezelf juist de ruimte de best mogelijke bijdrage of reactie op iets te geven. Je kunt dan vanuit die ruimte bepalen welke kant je van jezelf – ofwel welk innerlijke familielid- je naar voren wilt schuiven.

Of in Ali’s woorden – met daarbij zijn bekende relativerende lach: “Het is er en dus zo ga ik er mee om en ik zou meer mensen adviseren er zo mee om te gaan”.

Marina Wakker is geregistreerd coach in Schilden van je Innerlijke Familie. Marina is deskundig op het gebied van persoonlijke ontwikkeling, traumabehandeling en ‘opruimen’ van vastzittende overtuigingen. Zij helpt mensen meer in hun eigen kracht te komen en werkt o.a. met thema’s als versterken van zelfvertrouwen, eigenwaarde en balans in werk en leven, stressgerelateerde klachten, overspanning en burnout. Een langere versie van dit blog is verschenen op www.dfg.nu.